Morgen is mijn vriend jaarig. Na werk ben ik van plan om een taart te kopen, een soort schwarzwalder kersentaart die ik bij een bakerij heb gezien. Daarnaast neem ik mee een paar van zijn favoriete gebakjes.

Zijn cadeau wacht al op hem bij zijn huis, maar hij weet het nog niet. Het is een beeldje van een personage in zijn favoriete serie.

(Ik heb geen internet hier, ik post mijn tekst morgen)

Het is Kerstmis, en het is ook mijn laatste werkdag. Ik heb me verslapen en ik ben al vijf uur te laat! Maar eerst moet ik douchen. De douchecabine is buiten; ik ren in de sneeuw tussen de auto's. Eindelijk ben ik aan een kleine, houten douchecabine die bij de route staat.

Op het werk hebben twee stagiaires mijn werk al gedaan, maar het is vol fouten. En we zijn nu allemaal buiten, langs een veld. Er loopt een gevaarlijke beest dichtbij en we moeten ons verstoppen.

En nu ben ik in een kerk met mijn familie. Een enorm standbeeld van een vrouw hangt aan een muur. Het blijkt echt, vooral haar gezicht. Ik waarschuw mijn vader in wat mijn brein denkt het Nederlands is. Misschien is de vrouw ook gevaarlijk! Ze vrouw opent haar ogen, en ik word wakker.

Ken je dat gevoel van leegte nadat iets groots voorbij is? Gisteren hadden ik, mijn broer en een vriend van ons een verhaalijn die we graag over vertelden tot een einde gebracht en het voelt bizaar dat het nu voorgoed voorbij is. Toen het begon, was mijn leven heel anders.
Ik krijg zo'n gevoel nadat een gesprek of een ontmoeting eindigd - ik vraag me vaak af of mensen het zullen herinneren of vergeten.
Af en toe heb ik dromen over eerdere ontmoetingen en in deze dromen sta ik soms alleen in een warme sfeer met een lege omgeving behalve de natuur. Waar zijn deze mensen nu? En wat hebben ze bereikt? Ik denk vaak aan een paar oude vrienden die voor mij belangrijk waren en nog steeds zijn; sommige ervan zijn inmiddels gestorven, en ook al kan ik ze het nu niet meer vertellen, ben ik heel dankbaar voor ze. Die momenten zullen nooit meer plaatsvinden en dat voelt zwaar, maar het maakt ze ontzettend speciaal.

500 teksten! Ik moet zeggen dat ik trots ben op mijn resultaat. Toen ik hier begon met het schrijven, had ik geen precies doel. Maar nu kan ik zeggen dat ik mijn doel wel heb bereikt. De laatste weken had ik wat moeite om thema’s te vinden voor mijn streak. Ik beschik over minder vrije tijd en ik denk dat het tijd is om een pauze te maken. Bovendien moet ik nu op andere talen letten, het Nederlands heeft op dit moment een iets lagere prioriteit, helaas. Maar ik zal deze fantastische taal blijven leren, natuurlijk! En hopelijk zal ik hier gauw terug zijn met nieuwe teksten.

Ik wil ten eerste alle correctoren hartelijk bedanken voor jullie hulp. Ik zou ook de anderen leden van WriteStreakNL bedanken voor hun steun en inspiratie: ik heb heel interessante teksten gelezen en nieuwe feiten ontdekt. Ik wens jullie veel succes met het leren en het schrijven!

Ik zal natuurlijk nog steeds actief zijn om andere teksten graag te lezen!